یکی از مسائل باغبانی و فضای سبز، ریشه جوش هاییست که در جاهای نامناسب سبز میشوند و باعث به هم خوردن نظم و آرایش منظر و همچنین در برخی موارد موجب ضعف گیاه اصلی هم میشوند.
در برخی درختان مثل صنوبر و اقاقیا دو نوع ریشه مشاهده میشود. برخی ریشه ها وظایف اصلی خود از قبیل استقرار درخت و جذب آب و مواد غذایی را به عهده دارند اما در این بین، ریشه هایی مشاهده میشود که ریشه فرعی خیلی کمی دارند و در جذب آب و مواد غذایی برای درخت هم کار چندانی انجام نمیدهند. اغلب در سطح و عمق های کم خاک حرکت میکنند تا به محیط مناسبی برسند و در این محیط و در امتداد حرکت خود شروع به جوانه زنی و تولید شاخ و برگ کنن. به این جوانه ها و شاخ وبرگ هایی که روی این ریشه ها تشکیل میشوند ریشه جوش گفته میشود.
این ریشه ها معمولا در همان نقاطی که جوانه و شاخ و برگ میزنند، در همان نقطه هم ریشه فرعی میزنند که گیاهچه جدید بتواند آب و مواد غذایی مورد نیاز خودش را تامین کند و کم کم برای خودش مستقل شود و یکی از راههای تکثیر این قبیل گیاهان، همین ریشه جوش ها هستند که برای محیط های جنگلی پرکاربرد میباشند اما از آنجا که در فضاهای سبز شهری باعث بی نظمی و آشفتگی محیط میشوند، در اغلب موارد نیاز هست که حذف شوند.
یکی از روشهای حذف آنها این است که هر جا ریشه جوشی سبز شد در همان نقطه اقدام به حذف آن شود اما اگر بتوانیم ریشه مادری آن را پیدا کنیم و از نزدیک درخت اصلی حذف کنیم علاوه بر اینکه تمام گیاهچه هایی که به تازگی در مسیر این ریشه سر از خاک بیرون زدند خشک میشوند، هزینه های باغبانی هم برای کنترل این ریشه جوش ها کم میشود.
ریشه جوش ها همیشه بد نیستن بلکه فواید بسیار زیادی هم برای محیط زیست دارند. درختانی که ریشه جوش تولید میکنند نقش بسیار خوبی در پایداری بستر و جلوگیری از فرسایش خاک در مناطق پرشیب و همچنین کاهش خطرات سیل ایفا میکنن. در ضمن یکی ار محاسن این درختان این است که در مناطق جنگلی و مرتعی خود به خود تکثیر میشوند و در پایداری محیط زیست هم نقش پررنگی دارند.
شبکه های اجتماعی هچ